Wat ik echt héél vies vind als ik aan het grasmaaien ben, is hondenpoep in het gras’, zegt Mark. Hij loopt stage in de groenvoorziening en werkt vandaag met medestagiaires Hamid en Vorkan in de speeltuin Amsterdam Zuid. Onder toeziend oog van begeleider en docent Ruud Lek blazen ze met z’n drieën de bladeren weg, wieden het onkruid en ruimen de speeltuin op totdat alles er weer spic en span uitziet.
De drie doen dit werk in het kader van het project ‘Aan de slag in de speeltuin’, waarvan Cees Kramer initiatiefnemer is. Hij is als vader van een zoon met het syndroom van Down nauw betrokken bij de participatie in de maatschappij van kinderen met een verstandelijke beperking. Toen zijn zoon ouder werd, wilde hij een stage voor hem regelen om te kijken waar hij later zou kunnen werken.
Stoute schoenen
Jaren daarvoor had hij de verstandelijk gehandicapte Danny aan het werk gezien in Speeltuin Fort Willem. De jongen had het ontzettend naar zijn zin en genoot van zijn taak. Dat beeld bleef bij Kramer op het netvlies staan. Geïnspireerd door Danny trok hij de stoute schoenen aan, benaderde een aantal speeltuinen en schreef vanuit zijn functie bij de NUSO, een landelijke organisatie voor speeltuinwerk & recreatie, een projectplan. Kern van dat plan was dat jongens en meisjes met een verstandelijke beperking onder begeleiding zouden gaan werken in speeltuinen in onder meer de groenvoorziening. De speeltuinen zouden hiermee erg goed geholpen zijn. Vele kampen met een dalend aantal vrijwilligers en de komst van een groep jongeren die onder begeleiding helpen, zou ideaal zijn. Hij kreeg bijval en NUSO kon met financiële steun van de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind het project opstarten. Eind vorig jaar ging het eerste speeltuinproject van start.
Lekker buiten
Inmiddels zijn er elf speeltuinen die meedoen: vijf landelijk en zes in Amsterdam. Een daarvan is dus de speeltuin Amsterdam Zuid. We zitten daar aan de tafel in het speeltuingebouw. De andere stagiair, Ricardo, is ook aangeschoven. Ze zijn net terug van een half uurtje theorie over groenvoorziening met docent Ruud Lek. De stagiaires zitten op de Heldringschool in Amsterdam, een school voor zeer moeilijk lerende kinderen. De groep die er nu is heeft een verstandelijke beperking. Ze vinden het geweldig om met een heus werkpak aan in de speeltuin te werken, waarbij vooral het ‘buiten zijn’ dubbel en dwars telt. Er worden op Heldringschool verschillende stages doorlopen waarvoor uiteindelijk een diploma behaald kan worden. Zo is er een in de horeca en een op de kinderboerderij. Ricardo werkt twee dagen per week op die boerderij. ‘Ik vind het leuk om met levende dingen om te gaan,’ zegt hij. ‘En ik werk graag met planten en de heg knippen doe ik ook graag. Dat is wel gevaarlijk, want ik moet op een stelling staan om de heg te doen. Gelukkig leren we veilig te werken.’ Hamid wil later graag in de horeca werken. Broodjes smeren, hapjes maken, hij vindt het allemaal even leuk. Helaas is de groep Horeca vol en moet hij nog even wachten. Mark is erg enthousiast over zijn andere stageplaats. Twee dagen per week werkt hij in het groencentrum Van Kriekenoord. ‘Daar zijn een grote kas en tuin waar planten groeien die later worden verkocht. Daar wil ik graag werken.’ In speeltuin Zuid wordt niet alleen in de groenvoorziening gewerkt. Onder lunchtijd is er op dinsdag ook nog een groep van de Alphons Laudy school die assisteert bij de tussenschoolse opvang van basisschoolkinderen uit de buurt. Deze groep zorgt dat de tafels mooi gedekt klaarstaan en helpt mee met opruimen.
Verleiding
Werken in de speeltuin kan best verleidelijk zijn. Soms is het wel eens moeilijk niet even zelf te schommelen of te skelteren. Kramer weet daar nog wel wat over te vertellen. ‘In de Noorderspeeltuin, dat is in de Amsterdamse Jordaan, loopt ook een project. In die speeltuin hebben ze van die leuke skelters, die heel erg populair zijn. Daar is op een gegeven moment ingesteld dat iedereen het eerste kwartiertje even mag skelteren en daarna aan het werk gaat!’ Naast al die verleidelijke dingen die te vinden zijn in de speeltuin, krijgen de jongens en meiden ook te maken met vieze dingen. Mark draagt niet voor niets grote handschoenen als hij het gras moet onderhouden. Naast de hondenpoep vindt hij regelmatig luiers met inhoud, batterijen, grof vuil en portemonnees! Hij trekt er een vies gezicht bij als hij dit vertelt om even later in lachen uit te barsten. Zijn groepsgenoten lachen mee. Als de lachsalvo’s zijn weggestorven, staat iedereen op: het werk wacht! |
